Hop on, hop off……rondje Vancouver

Traditiegetrouw kopen we vandaag een kaartje voor de Hop-on, hop-off bus in Downtown Vancouver. Geen bus maar een trolley dit keer, geen koptelefoontjes met bandjes maar een bestuurder die van alles en nog wat verteld over alle bezienswaardigheden in Vancouver.

Na een noodgedwongen pitstop van de bestuurster, de trolley is defect en doordat alle alarmen afgaan is dat voor de rest van Vancouver ook duidelijk te horen, gaan we “echt” van start. De eerste benoemswaardige stop is Stanley Park. Dit park is groot, groen en bevat eigenlijk alles wat een goed park behoort te hebben. Historie (totempalen), attracties (aquarium), adembenemende uitzichten (prospect point) en voldoende uitdagingen voor de sporters onder ons. Het meest gelopen, gefietste en bewandelde stuk van Stanley Park is de seawalk, met zijn 22km een leuke “test” voor zij die zich voorbereiden voor een halve marathon. Dat ben ik overigens niet, dus wij bewandelen slechts een heel klein stukje hiervan.

Ook leuk om mee te maken is Granville Island en zijn Granville public market. Een soort Beverwijkse bazaar maar dan wat kleiner. De vele eetstandjes nemen je mee rondom de wereld en buiten het vele eten zijn er veel kunstzinnige winkeltjes te vinden. Voor de kinderen onder ons is er een “eigen marketville”. Ook hier zijn wij dus te vinden 😉

Vancouver kent zoveel verschillende wijken met hun eigen karakter, in iedere wijk is wel iets leuks te zien of te beleven en het is dan ook onmogelijk om alles op 1 dag te zien. Gelukkig hebben we morgen nog, wellicht huren we een fiets en rijden we zelf een rondje om toch nog wat wijkjes en musea te bezoeken.

De tijd gaat bijzonder snel en rond 15.00 uur belanden we dan ook op onze laatste stop…..het Delta hotel. We gaan naar onze kamer en relaxen nog even. Althans, Wouter relaxt nog even en doet een spelletje. Ik daal af naar de fitnessruimte van het hotel en ga daar (als sportieve hamster) op de loopband om weer wat kilometertjes te maken. Wanneer ik daar aankom ben ik de enige maar al snel wordt ik vergezeld door een jongen met een gezonde dosis bewijsdrift. Na een tijdje met gewichten te hebben gespeeld komt hij naast me op de andere loopband staan. Niets rustig inlopen, hup op vol vermogen en iedere keer als ik mijn tempo opvoer ging het zijne mee. Grappig om te zien…..Na een uurtje ga ik met een goed gevoel weer terug naar de kamer en na een douchje gaan we voor een hapje eten richting Gastown (ook weer zo’n leuke wijk).

Een “must see” volgens de trolleybestuurster en de Lonely Planet is de Steamclock in Gastown. Ieder vol uur blaast deze klok een deuntje, ieder kwartier pakt de klok een klein stukje hiervan. Na het eten zijn we net op tijd om dit heugelijke moment mee te pakkken. Kunnen we weer wat afvinken dachten we. Hooggespannen wachten we op het volledige uur……de klok bouwt de stoomdruk op…….de wijzers tikken……….het riedeltje begint! En nog voordat Wouter zijn camera kan pakkken om dit vast te leggen is de klok al weer klaar. Na nog geen halve minuut druipt de teleurstelling van onze gezichten. Ach, misschien is ie kapot….dat was de trolley immers ook.