Kingston and his ghost stories

Vanmorgen nog even een snel ontbijtje gepakt in Montreal en toen in de auto richting Kingston gestapt. Een prima rit van zo’n 300km halverwege Montreal en Toronto, een perfecte tussenstop dus.

Aangekomen in Kingston checken we in in ons motel en gaan we op pad om de stad een beetje te verkennen. Helaas is er niet veel open omdat het vandaag Thanksgiving is. We weten waar we moeten zijn voor de haunted walk van vanavond en besluiten om even te gaan hangen in het motel. Na een uurtje besluiten we te gaan eten om op tijd te zijn voor de walk, de uitgekozen griek blijkt ook dicht dus we gaan direct naar downtown en eten daar een simpele maaltijd in een vrij normale tent.

Om kwart voor acht verzamelen we ons bij het gemeentehuis voor de start van de haunted walk. Aan de hand van onze gids (gekleed in zwarte mantel en voorzien van een lantaarn) lopen we door de stad en krijgen we allerlei verhalen te horen over geesten/spoken die ronddwalen in huizen en op publieke plekken. Ik zal een paar verhalen proberen na te vertellen.

In een plaatselijke b&b schijnt een vrouw zo af en toe langs te komen om daar de spullen van de plaatselijke gasten te doorzoeken, spullen van de gasten liggen dan door de hele kamer en alles is door de war gehaald. De vrouw zou hier gewoont hebben en haar spullen kwijt zijn. De eigenaren van de b&b hadden van de oude eigenaren wel een paar spullen gekregen die “bij het huis hoorde”…. deze spullen hebben ze nu in een glazenkistje in de hal gezet en sindsdien zou het iets rustiger zijn geworden in het huis.

Verschillende mensen hebben een man met een strop om zijn hoofd zien staan op een parkeerplaats. Deze man stond altijd op de zelfde plek kijkend in dezelfde richting. Het blijkt dat we op een plein staan waar vroeger mensen werden opgehangen. Deze man was “buiten het boekje om” opgehangen en begraven in de plaatselijke gevangenismuur. Toen de muur werd weggehaald zijn ze zijn overblijfselen tegengekomen en is de man niet meer waargenomen….

De plaatselijke begrafenisondernemers namen het vroeger niet zou nauw met de regels, zo kon het voorkomen dat er in 1 graf 11 personen lagen. Het idee was dat als er gras lag er wel een nieuwe neergelegd kon worden, niemand zou hem of haar missen.. beetje aarde er over en klaar.. zelfs de steen werd niet weggehaald. Als het dan toch allemaal te vol werd werd er maar besloten om er een park van te maken, zo kan het dus gebeuren dat als je hier gaat graven je binnen de korste keren een menselijk bot tegenkomt, er zijn delen in de stad waar niet gebouwd word omdat er te veel menselijke resten liggen… heel creapy allemaal…

Zo hebben we nog wel 5-6 verhalen gehoord maar mocht je in de buurt zijn gewoon zelf deze toer volgen….

Morgen naar Toronto.