La Rochelle, parte deux

We sloten gisteren af met de woorden, wij gaan een hapje eten…..meer dan dat werd het helaas niet. De restaurantjes in de haven zagen er uitnodigend uit. Ponsi had haar zinnen gezet op mosselen en had haar rader ingesteld op bordjes met het woordje “moules”. Onder het motto: “daar waar de meeste mensen aanwezig zijn is het vast het beste” zijn we bij een restaurant terecht gekomen waarvan we de naam direct van de harde schijf hebben gewist. Ik kan het me simpelweg niet herinneren. Wat ik me wel kan herinneren waren de kleffe patatjes, de “zo zo” mosselen en de hamburger waarvan de kwaliteit al ter discussie stond voordat deze ter tafel kwam. Wie vraagt er in hemelsnaam aan de klant hoe je de hamburger gebakken wilt hebben? Wouter gaf als antwoord, medium graag…..een halfrauwe lap burger die ook nog eens droog en zoutloos was waren het gevolg. Wilt u nog een dessert? Nou nee, doe ons de rekening maar.

De volgende ochtend de wekker gezet voor het ontbijt. We zouden theoretisch kunnen uitslapen, ware het niet dat het ontbijt in het Kyrian wordt geserveerd tot half 10. Rond de klok van 9 zaten we dan ook netjes in de lobby die dienst doet als restaurant. De dames van de receptie lopen af en aan om de broodjes, eitjes en andere zaken aan te vullen. Een buffet in de meest simpele vorm; alles is er en alles is prima. Na het ontbijt wandelen we richting de haven voor een bezoek aan Europa’s grootste zee aquarium. We hebben er zin in. Hemel wat is het druk! Ach zeg ik nog vol goede moed, eenmaal binnen lost die massa wel op. Het is tenslotte “Europa’s grootste aquarium”. De kaartjes worden gekocht, de jassen worden opgehangen….on y va! Let’s go!

Terwijl Ponsi nog met de audio guide aan het stoeien is (ja, ja, een ware toerist kent geen gene en wandelt met koptelefoon door het leven) krijgt Wouter de schrik van zijn leven. Hemel, wat is het druk!! Voor alle ramen, voor alle tanks, voor alle displays staan hordes kinderen en van dito niveau aan ouders. Ponsi heeft het niet echt in de gaten, die verdwijnt in haar bubbel en laat zich, onder leiding van een engelstalige, zoetgevooisde stem, meeslepen in de wondere onderwaterwereld. Na 2 uurtjes zijn we door het hele aquarium heen. Ponsi is een beetje teleurgesteld, we waren toch in Europa’s grootste?? Gelukkig is ze wel blij dat ze de audio guide aangeschaft heeft. Een tip voor de volgende attractie, audio guides are hot and happening!

Omdat het weer vandaag tegen zit en we La Rochelle uiteindelijk wel gezien hebben lopen we in de loop van de voormiddag weer terug naar het hotel. We moeten toch een keer een besluit nemen over het vervolg van onze reis. Gewapend met de bijbel van Ponsi (1000 plekken die je echt moet hebben gezien), 2 smartphones voorzien van Tripadvisor en de laptop bijten we ons er in vast. Een eerdere suggestie van Wouter wordt een feit en een overnachting in het attractiepark Futuroscope wordt geboekt. Dit park staat vol met 3 en 4 D films en andere futuristische simulatoren etc. Het lukt ons echter niet om nog verder te kijken dan vrijdag….wat er voor het komende weekend op het programma staat weten we dan ook nog niet.

We chillen nog wat, pakken een siesta en maken ons gereed voor het diner. Net op het moment dat we richting het centrum willen lopen gaan boven ons hoofd de luiken open. Het regent als een malle. We stappen in de auto en zien wel waar we uitkomen. Al met al parkeren we ergens in een garage en komen we uit bij visrestaurant La Maree. Herkansing op het visverhaal….vooruit. Wouter neemt de zalm, Ponsi de dorade en mjom, mjom….wat zitten we te smikkelen. Wilt u een dessert?? Nou graag, doe ook maar koffie…..Het afrekenen gaat met een glimlach. Aan onze zijde omdat we heerlijk hebben gegeten, aan de zijde van onze garcon omdat de fooi blijkbaar aan de hoge kant ligt.

Nog even bloggen, facebooken en nababbelen en dan lekker slapen. Op naar morgen, op naar Futuroscope in Poitiers.

Bon nuit!