Edinburgh – Perth

Na een rustige opstart vanmorgen hebben de koffers ingepakt en uitgecheckt bij het Best Western Braidhill. Met de bus nog even richting the Old town want Ponsi moest en zou naar het Museum of Childhood. Ontbijt in het hotel hebben we voor de Schotten gelaten (voor ons geen Haggis op de nuchtere maag), bij de Grassmarket / Royal mile zitten genoeg coffee shops waar ze een broodje verkopen. Uiteindelijk belanden we bij een ieniemienie cafeetje aan de Grassmarket. De koffie is lekker en het ontbijt redelijk Europees. Ponsi was blij met haar yoghurt met muesli, fruit en honing en Wouter had een lekker glutenvrij broodje met bacon and eggs. De serveerster bleek een Nederlandse te zijn die het leven in ons kikkerlandje beu was. Ze heeft letterlijk haar boeltje achtergelaten en is op de boot gestapt. Er is er maar 1 die kan bepalen of dat goed voor haar heeft uitgepakt…..wij hadden daar zo onze twijfels over maar enfin, ze maakt een latte machiatto als geen ander J.

Onderweg naar de Royal mile komen we in een zijstraatje een klein kledingwinkeltje tegen. Hormonaal en dus gevoelig voor babykleding spotten we een superman rompertje. Super schattig maar wel een tikkeltje te groot. Uiteindelijk lopen we met een even zo leuk Ponsi proof shirtje van Elmo weer naar buiten.

Nadat we 3x langs het museum zijn gelopen besluiten we er toch maar in te gaan. Geintje, we keken er letterlijk overheen….buiten het feit dat je het snel mist wanneer je niet oplet kun je het eigenlijk ook wel echt missen. Het gratis museum is een bonte verzameling van allerhande speelgoed over de jaren heen. Opa’s en oma’s herkennen wellicht het meest speelgoed, WouterT en Ponsi hadden ook een aantal herkenbare items uit onze jeugd. Zo herkende WouterT “Rob (a.k.a Roy) van de rovers” en heeft Marije “Peter rabbit” nog in de kast staan. Het gedoodvreesde favoriete trio van Ponsi was ook aanwezig……Dora, Hello Kitty en zelfs Nijntje…..het werd tijd om weer te gaan….

Na nog een kort stukje met de hop on-hop off (het blijft een sport) te hebben gereden zijn we uiteindelijk rond het middaguur weer teruggegaan naar het hotel om de auto te pakken en onze weg te vervolgen richting Perth. Heel even wennen nog aan de auto en het links rijden maar gelukkig heb ik een goede chauffeur mee. Of WouterT net zo blij is met zijn navigineerder is een tweede J.

Na Edinburgh lijkt Perth wel een dorpje. Het stadje is klein en overzichtelijk, heeft een aantal attracties en een paar goede restaurants. We hebben eerst een rondje gelopen, nog even uitgerust in de kamer van ons schattige Guesthouse en zijn daarna lekker gaan eten bij Dean’s. Tipje van de Lonely planet….en niet voor niets. We hebben heerlijk gegeten!

Nu lekker chillen, even de route uitstippelen en dan lekker slapen. Morgenochtend de wekker zetten voor het ontbijt. Wordt op maat gemaakt, we moesten bij het inchecken aan de hand van een klein keuzekaartje aangeven wat we willen eten. Ook nu laten we de haggis en black pudding voor wat het is en spelen we op safe. De uitkomst lezen jullie morgen wel.

Trusten en tot later!