Braemer deel 2

Eens even denken, waar waren we gebleven??? Ín Braemar….zonder werkend internet en dus zonder blogje.

We hebben de wekker moeten zetten omdat we het ontbijt konden nuttigen tussen 8 en 9 uur. Op zich wel redelijk geslapen maar de bedden zijn hier net zo oud als het landschap….ze kunnen dus wel een nieuw matrasje gebruiken. Het ontbijt was prima, simpel wanneer je geen traditioneel Schots ontbijt wenst te hebben. Ian de Innkeeper kwam er dan ook makkelijk van af met een paar sneetjes toast en wat scrambled eggs.

Na het ontbijt door naar “the lin of Dee” en “the lin of Qouich”. Over de uitspraak van laatst genoemde kunnen we kort zijn. Schraap je keel en doe alsof je rochelt…..de echte Schot weet meteen wat je bedoelt.

Een lin is een vallei waarin een beek loopt. In dit geval met een waterval en een paar mooie wandelroutes. Het kleine / korte ritje er naar toe is werkelijk adembenemend. Met grote zorg heeft Wouter ons over de smalle landweggetjes gereden, een schaap en een paar herten ontwijkend. Goed geluimd en met af en toe een drupje gingen we de paden op, de bossen in. Ik kan niet vaak genoeg zeggen dat de natuur hier in Schotland adembenemend is. En wanneer je 6 maanden zwanger bent zijn de steile paden omhoog dat ook. Wat voor de meeste onder ons een simpele, korte wandeling is was voor mij toch iets meer dan dat. Dat neemt niet weg dat, wanneer je er langer over doet, je meer tijd hebt om van de omgeving te genieten. Er waren dan ook volop fotomomentjes J.

Na een lekkere trippel door een prachtige omgeving kwamen we weer terug bij de auto. Ik was al bang dat dit het moment voor mij was om te leren “wildplassen” maar ik redde het nog net tot de auto (die gemakshalve bij een openbaar toilet stond geparkeerd). Een kort stukje rijden wilde we nog naar Lin of Qouich maar ook daarvoor bleek dat je nog een stuk moest lopen. Onder het mom…..see one Lin, you’ve seen them all….zijn we dan ook weer teruggekeerd naar de auto. Volgende stop, Braemar Castle.

We dachten dat het Braemar castle groot genoeg was om een paar uurtjes te bivakkeren. Leuk detail, toen wij in Braemar aankwamen zagen we al iets wat op een kasteel leek. Omdat het zo klein was leek het ons echter onmogelijk dat dit “het” kasteel was van de foldertjes. Immers, het nabij gelegen hotel, wat ook in de stijl van een kasteel was gebouwd, was een stuk groter. Echter, het bleek echt het kasteel te zijn. Gelukkig had het kantelen anders was Wouter nooit met me mee naar binnen gegaan.

Enigszins verbouwereerd bleek er bij aankomst net een rondleiding te starten. Een man met kilt legde ons snel uit waar we een kaartje konden kopen zodat we net op tijd aan konden schuiven. Goede keuze want zonder de tekst en uitleg van deze overijverige vrijwilliger hadden we en de charmes van dit kasteel nooit begrepen en waren we er met een kwartiertje weer uitgelopen. Vol trots herhaal ik dan ook de woorden van onze gids; dit is het enige kasteel in de UK die volledig in eigendom van de gemeente is en volledig draait op vrijwilligers uit het dorp. Van het entreegeld en wat fondsen wordt het kasteel voortdurend gerenoveerd zodat men nog lang van dit pareltje mag genieten. Wat je ook vindt van dit kasteel, de energie en het enthousiasme van de vrijwilligers is bijzonder waardig te noemen.

In Braemar nog even bij “de oudjes” van Gordons Lunchroom geluncht. Simpel en bevredigend. Het eten is goed, de bediening is vriendelijk en het is er ALTIJD druk. We wilden een late lunch doen om zo het avondeten uit te stellen maar dat is niet helemaal gelukt. Ondank de rondleiding in het kasteel waren we redelijk snel weer buiten. Rustig aan lunchen en dan maar weer in de auto om een stukje te rijden. We reden zo op Balmoral Castle af. En ach….omdat we toch in de kasten waren en tijd over hadden dachten we….waarom niet?? Zo van een afstandje zag het er best indrukwekkend uit. Uiteindelijk zijn we niet verder gekomen dan de parkeerplaats. De bewegwijzering naar het kasteel zelf was niet heel duidelijk. Dat, in combinatie met het entree geld deed ons besluiten om toch maar weer richting B&B te vertrekken. Marije had inmiddels wel genoeg gewandeld en wilde even rusten.

Uitsmijter die avond was toch wel het diner. Beide zaten redelijk vol en Marije had “ineens” trek in pindakaas. Bij de lokale supermarkt dus een stokbrood en wat toebehoren gekocht en lekker op de kamer gekampeerd. Een van de lekkerste avondjes tot nu toe J.

maandag 12 mei 2014 Braemar – Inverness

Gisteravond besloten dat de volgende stop Inverness zou zijn. Uitvalsbasis voor Loch Ness, Battlefield of the culloden, Isle of black en many, many more. Op de gok een reservering gemaakt voor een B&B in Muir of Ord. Dat ligt niet in Inverness zelf maar in de gemeente Inverness. Uiteindelijk toch nog een stukje rijden.

Na een ontbijtje en een gezellig praatje met Ian (bezorgd om mijn vermoeide uitstraling) de koffers ingepakt en bij hem uitgecheckt. Hij gaf nog een presentje mee. Het is eigenlijk “ongeluk” om voor de geboorte van je kindje al een toost uit te brengen. Maar hij wenst ons het allerbeste toe en gaf ons 2 wiskeyglazen mee. Proost na de geboorte samen met een wiskey op de tweeling, sprak hij en denk nog even terug aan dit moment. Wat een heerlijk, lief en onverwacht gebaar. We zullen na de geboorte een foto toesturen met het bewijs van proosten en ons eindproduct. Hopelijk ontvangt hij dat met die koperen internetbedrading van hem J.

Via een toeristische route, waanzinnige omgeving weer, door naar Inverness. Dat is een stad….en niet meer dan dat.