The Harry Potter experience

Vanmorgen eindelijk geen wekker hoeven zetten. Na het diner van gisteren vonden we het niet zo erg om door het ontbijt heen te slapen. We waren echter wel op tijd wakker. Alle grijze bezoekers van dit hotel ontbijten stipt op de klok. En masse werd er dan ook gedoucht en over de gang gelopen. Een tikkeltje nerveus liep ik dan ook om kwart voor 9 naar beneden, vrezend wat ik tegen zou komen qua ontbijt. De zaal was bijna leeg, en zo ook het buffet. Ik had mijn hoop gevestigd op de yoghurt, muesli en fruit maar helaas….het restant was schaars. De geklutste eieren op toast waren vanmorgen vroeg al klaar gemaakt en stonden blijkbaar al op ons te wachten. De toast was sompig, op het smerige na. De eieren waren naar mijn mening iets te snotterig (edoch niet goed voor de gezondheid van mijn dochter) en de jus d’orange was werkelijk vergif. Een voorzichtig sneetje toast met wat jam en een glaasje houdbare, iet te warme melk waren dan ook mijn bodem voor vandaag. Bah, bah, bah…….hotel restaurant….nope, dit was het voor ons.

Even snel naar town center. We waren op tijd om de Jacobite Express te zien vertrekken. We hadden van te voren nog geprobeerd om kaartjes te krijgen maar daar moet je echt sneller bij zijn. Helaas, helaas. Waarom zo enthousiast zul je denken?? Deze stoomlocomotief staat bekend vanwege zijn prominente rol in de Harry Potter filmen en bij de liefhebbers dan ook beter bekend als the Hogwarts Express. In de film de Steen der wijzen raast deze stoomtrein door het Schotse landschap en o.a. over de 21 bogen van de Glenfinnan viaduct. Wouter stelt voor om de route van deze trein te volgen. Een bijzonder goed idee want we komen op bijzonder mooie plekken uit. Eenmaal in Glenfinnan aangekomen kun je de trein over het viaduct voorbij zien razen. Helaas moest ik net plassen……..bijzonder momentje gemist dus. In Glenfinnan hebben we nog even rond gewandeld en een kijkje genomen bij het Jacobite monument (neergezet op de plek waar Bonnie Prince Charlie begonnen is met zijn kruistocht om genoeg Clans te recruteren om hem te ondersteunen in zijn missie om de troon terug te claimen). Een klein stukje verderop in Glenfinnen, bij het pittoreske stationnetje hebben we in een oude wagen (ook weer ingericht met oude koffers en bezemstelen) een waanzinnige lunch genuttigd. Wat een leuk cafeetje, wat een heerlijke sfeer! Daarna door naar de eindbestemming van de Jacobite; Mallaig. Een klein vissersdorpje aan de kust. Niets te doen maar wel weer mooi.

Via een omweg terug naar Fort William. Een serieuze omweg die ons denk ik een dikke 2 uur heeft gekost. Een prachtige kronkelroute die slechts 1 rijlaan bevat. Je moet dan ook regelmatig stoppen om een tegemoetkomer te laten passeren.

Na een lange dag in de auto de stad in om even een hapje te eten. Daar valt niet veel over te zeggen, behalve dan dat op dat moment het weer een beetje druilerig begon te worden. Hopelijk trekt dat nog bij, tot nu toe hebben we enorm mazzel gehad met het weer.