Ponsi’s guardian seal

Weinig van jullie zullen weten dat Wouter een guardian squirrel en Ponsi een guardian seal heeft. Een soortement van guardian angel die op onze reizen met ons mee reist. Inside joke tussen ons tweetjes maar vandaag stond deze een beetje centraal.

Gedurende onze reis in Schotland zijn we diverse malen (na)bij de kust geweest. Hoewel Ponsi haar guardian seal meerdere malen heeft geroepen heeft deze tot dusver nog niet gereageerd. Wouter had zijn guardian squirrel al gespot maar waar is seal nou?? Zou ze zich een weg kunnen banen tussen alle lochs door?? Kan ze me niet vinden?? Ik maak me toch een beetje ongerust…..

Omdat het vandaag (zaterdag) bijzonder slecht weer is besluiten we de auto in te stappen en weer een roadtrip te maken. We rijden richting Oban, een stadje aan de kust waarop zich niet zo veel te beleven valt maar welke wederom een strategische ligging heeft en daardoor altijd druk is met bezoekers die vandaar uit of diverse wandelroutes lopen of de veerboot naar 1 van de eilanden pakt Onderweg naar Oban komen we “plots” een bruin bordje tegen met daarop iets van een tekst die een Seal rescue center aan lijkt te duiden. Hoppa, stuur om! Daar gaan we even een kijkje nemen. De leukste afslagen zijn immers diegene die je nieuwsgierigheid prikkelen.

En zo komen we in de middle of nowhere een soort van “mini pieterburen” tegen. Zie je wel…..mijn guardian seal is ook gewoon op vakantie, dacht dat ze in 1 of andere luxe spa oord terecht is gekomen maar verkeek zich daar vermoedelijk een beetje op (diva’s!).
Wouter heeft leuke foto’s gemaakt van mij tijdens een onderonsje met mijn guardian seal maar ik heb geen idee hoe ik deze toe moet voegen aan dit blog. Foto’s volgen dan ook nog wel. Nadat we een tijdje hier zijn gebleven en het aquarium hebben bekeken besluiten we weer op weg te gaan.

Oban blijkt inderdaad een bruisend stadje te zijn maar omdat wij het gevoel hebben het zoveelste kuststadje aan te doen besluiten wij om er slechts door te rijden en via een omweg weer terug te rijden naar het hotel. Ook dit pakt weer leuk uit. We trekken door de bergen en zijn onder de indruk van het ruige landschap, het slechte weer en de bikkels die in grote getalen aan het wandelen en aan het fietsen zijn. Ik weet niet of ik medelijden of respect voor ze moet hebben……een beetje van beide dan maar.

In de late middag komen we weer aan in Fort William, doen we een bakkie aan de voet van Ben Nevis (berg) en nu zitten we in de lobby even te internetten, mail te lezen, te facebooken, appjes bij te werken etc. etc. etc.

Morgen richting Falkirk, de laatste stop van onze vakantie.

Voor nu de fameuze woorden van Wouter: Rest ye a while……gaan we lekker doen voordat we de stad onveilig maken voor het diner.